Intercyza jest umową zmieniającą porządek finansowy panujący w małżeństwie. Z mocy prawa po wzięciu ślubu między partnerami powstaje wspólnota majątkowa. Nie ma już majątku męża ani majątku żony - jest dobro wspólne. Kodeks rodzinny i opiekuńczy określa ten stan mianem ustawowego majątkowego ustroju małżeńskiego (art. 31-46 ustawy - Kodeks rodzinny i opiekuńczy, Dz.U. 1964, nr 9, poz. 59). Natomiast intercyza znosi wspólność majątkową i wprowadzana rozdzielność.
W prawie występują cztery rodzaje intercyzy. Pierwszą jest właśnie ustanowienie rozdzielności majątkowej, czyli wyłącznie wspólnoty. Niekiedy ustanawia się rozdzielność w wyrównaniem dorobków, gdy jedna ze stron nie zgadza się na proponowany podział (proporcje) majątku.
Ale jest też intercyza działająca w odwrotną stronę, tj. rozszerzająca wspólnotę majątkową. Poprzez intercyzę wspólnotę można znieść albo ograniczyć lub ją przywrócić.
Intercyza rzutuje w pewien sposób na sytuację prawną osób. W przypadku zawierania zobowiązań finansowych mogą oni powoływać się na rozdzielność majątkową, w niektórych sytuacjach (np. przy ubieganiu się o kredyt bankowy) są do tego zobowiązani.
Choć intercyza reguluje dość prywatne i wydawać by się mogło intymne sprawy, to musi być sporządzona przez notariusza pod rygorem nieważności. Intercyza ma formę aktu notarialnego, czyli dokumentu urzędowego, który potwierdza dokonanie pewnej czynności prawnej.